İnanç Avadit

Category : no 7
Naldökenli Ayhan'ın Mahalleden Çocukluk Arkadaşı İsmet’e Yazıp Hiç Göndermediği Mektuptur
“Aşk vuruşmaktır, bir düşünün abiler”.
İsmet,
Nasılsın, umarım iyisindir, buralar hep bildiğin gibi,
Senin teninden yayılan bu kıyamet,
Bana sorduğu tek bir soru var:
Nerede başlıyor, nerede bitiyor İsmet?
Bu akışkanlar dinamiği,
Bir sana yükseliyor bir başkasına,
Arafta bir hafta sonu tatili olsa eyvallah dersin,
Bir su mu akıyor aramızda,
Bir yanardağ mı patlamış Endonezya’da,
Belli değil.
Belli değil meylim doğa olaylarına,
Deprem mi sel mi,
Dolu mu yağıyor temmuz ortasında,
Her yüzyılda bir kere kopan kıyamet,
Kopmuyor İsmet,
Senden bana gelen bir yol olmayınca.
Aramızda bir deniz olsa ikiye bölersin,
Biri senin biri benim,
Aramızda iki bardak su dursa,
Şaraba dönüştürür ellerin,
Afrika’dan çıktığımız bu milyon yıllık yolda,
Biz seninle nasıl karşılaştık, kimse bilmiyor İsmet.
Sana baktığım boşlukta çakan şimşek,
Beni sana bağlayan bu kod,
Bu görünmez ipleri içimin,
Aşkımıza diyecek yok,
Katil bir çöl olmasa aramızda,
Bu nasıl bir Exodus İsmet,
Anadol’ların Ford motorları karpuz taşımış da 
İki etin birbirini tanıması yasak kılınmış,
hâlâ hâlâ hâ






Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

@