Duvar; K繹rl羹羹n, Sa覺rl覺覺n S覺rt覺

Duvarlara al覺t覺k demek istemiyorum. Al覺mak kabullenmenin 繹n sevimesi. Al覺man覺n, kan覺ksaman覺n getirdii bir konfor var. Konfor bize rahatl覺k vaat eder. Ancak konforun korunakl覺 sular覺nda y羹zmek boulmayaca覺m覺z anlam覺na gelmiyor. Aksine, en 癟ok boulduumuz yer oras覺. Konforun g繹sterdiklerinden 癟ok g繹stermediklerine bakmak gerek. Veya g繹z羹n g繹rmek, kula覺n duymak istemediklerine Duvar biraz da bu k繹rl羹羹n, sa覺rl覺覺n s覺rt覺. Ben 繹yle diyorum. S覺rt覺m覺z blok blok y羹k. Ta覺yamayaca覺z kadar a覺r karanl覺覺m覺z. Duvar覺 y覺kt覺覺m覺zda, d覺 duvardan s繹z etmiyorum o en kolay覺; i癟 duvar en zoru, 癟羹nk羹 orada korku var, g羹vende kalma arzusu var. Oysa cesaretimizi ya da ilerlememizi biraz da korkular覺m覺za bor癟lu olduumuzu hat覺rlamak gerek. Korku olmasa cesur olacak nedenimiz kalmayacak. Cesaretlerini  alk覺lad覺覺m覺z bir癟ok insan覺n; mesela 繹l羹m羹 pahas覺na d羹羹ncelerini s繹yleyenlerin, yazanlar覺n, boyun emeyenlerin, insanl覺k i癟in hayat覺n覺 feda edenlerin, adalet i癟in m羹cadele edenlerin korkmad覺klar覺n覺 s繹ylemek yanl覺 olur. Belki de o g羹venli alanlardan titreye titreye 癟覺kt覺lar. 覺kmasalar daha b羹y羹k felaketlerin ve korku sarmal覺n覺n i癟inde olduumuz fark edilemeyecekti. 

Bu cesareti bir kahramanl覺k olarak deerlendirdiimi d羹羹nmeyin. Kahramanl覺a mesafeli durmam覺n nedeni biraz da mitler. San覺r覺m kahramanl覺覺n insan 羹st羹, doa 羹st羹 g羹癟lerle, olmayacak mucizelerle hik璽yelendirilmesi ger癟eklik duygumu zedeliyor. Korkusuz, g羹癟l羹, at覺lgan, yenilmez, dev insanlar  yle mi sahiden? 襤nsan bir yan覺yla da 癟ok zay覺f. Ac覺s覺 ve korkusuyla y羹zlemediinde mesela 
 
Babylon Berlin adl覺 dizide  繹yle diyordu ana karakter: Biz yeni bir insan yarat覺yoruz, insan-makine Ac覺s覺 ve korkusu olmayan bir android色 Bunu elbette kahramanl覺kla ilikilendirmeyeceim. Ancak insan覺n gittik癟e makinelemesini, hatta androidlemesini bir metafor olarak kullanabilirim. Verilen komuta uygun ad覺mlarla giden, programlanm覺 bir yaam覺n i癟inde hislerini kaybederek k繹le haline getirilmeye 癟al覺覺lan bir insanl覺k var. Elbette yeni deil bu. Ad覺m ad覺m gidilen (癟ok geni bir zamana yay覺lm覺) bir yol. imdi ise, o yolu koarak ge癟eceimiz bir aamaya geldik. Hatta komaya balad覺k bile. 襤nsan覺, d羹羹nceyi tektipletiren, s覺radanlat覺ran bir yap覺yla epeydir m羹cadele ediyoruz. Yine de insan hen羹z o istenilen seviyeye, son noktaya gelmedi. H璽l璽 direniyor. 羹nk羹 insan kurallar覺 癟inemeye ve bakald覺rmaya meyilli; eer uyuturulmazsa! 

Sistemin bunun i癟in 癟eitli y繹ntemleri var. Deniyorlar. Dinle, aileyle, siyasetle, sentetik maddelerle, kimliklerle, parayla, otoriteyle Hi癟 vazge癟miyorlar. Ger癟eklik alg覺m覺zla oynuyorlar. Daha dorusu, ger癟ek 繹ld羹, yeniden 羹retildi. Baudrillard buna hiper ger癟eklik diyor. Bug羹ne kadar ka癟 ger癟ekliin i癟inden ge癟tik? Hangi kavramlar hayat覺m覺za girdi 癟覺kt覺, hangi s繹ylemler bizi y繹netti, 繹nceliklerimiz nerede deiti? D繹n羹p bakmak gerek, unutmad覺ysak eer. 羹nk羹 s羹rekli g羹ncelleniyor, format at覺l覺yor bize. Ve konumumuz da belli! Eriilebilirsin. Herkes eriilebilir. Her yerdesin. Ama bir o kadar da hi癟bir yerdesin. Sanal d羹nyada ekran覺n donabilir, g繹r羹nt羹n kaybolabilir ama bir imge ve sembole de d繹n羹ebilirsin. O halde ne kadar var覺z? Nerede var覺z? Var m覺y覺z? Ya reel d羹nya?

 Ger癟ek d羹nyan覺n bir realite ova, umudun endieye, inkar覺n bir tavra d繹n羹t羹羹 noktaday覺z, der Maurizio Ferraris. 襤nkar, insan覺n 繹nce kendine y羹z 癟evirmesiyle bal覺yor. Kendine y羹z 癟eviren her eye s覺rt覺n覺 d繹ner. Ve sistem amac覺na ula覺r, seni istedii gibi y繹netir. Ama t羹m sistemler, yap覺lar eninde sonunda y覺k覺l覺r! Yerine baka bir ger癟ek oturur. Bazen bir vir羹s gelir d羹zeninize 癟omak sokar. 襤nsan覺, yaam覺 deitirir. Al覺kanl覺klar覺m覺z覺, korunakl覺 hayatlar覺m覺z覺 tepetaklak eder. 襤levini 癟oktan yitirmi sistemin k繹k羹ne dinamit koyar. Belki de o vir羹s bizi uyand覺rmak i癟in yeni bir yap覺n覺n 繹nemli bir dinamiidir. Gelecein bug羹n羹d羹r. 襤leriden akan, hen羹z gitmediimiz gelecek zaman覺n imdiye gelmesidir belki de. 

 Gelecek olan覺n hiyerarisini, denetimini engellemek i癟in, belki de duvar覺n y覺k覺lma zaman覺d覺r. 覺k覺n kendinizden. Y覺k覺n! 




@