Mayakovsky


 1 

 Kalbim patlamak ├╝zere! 
 K├╝vette oturuyorum ve 
 a─čl─▒yorum. Anneci─čim! 
 Kimim ben? E─čer o 
 bir kereli─čine geri d├Ânerse 
 ve ├Âperse y├╝z├╝m├╝kaba sakallar─▒yla 
 ┼čakaklar─▒m, k├╝t k├╝t zonklar! 

sonra k─▒yafetlerimi giyebilirim
ve san─▒r─▒m, sokaklarda y├╝r├╝yebilirim. 


 2 

 Seni seviyorum. Seni seviyorum,
 ama ┼čiirime d├Ân├╝yorum
 ve kalbim kapan─▒yor
 t─▒pk─▒ bir yumruk gibi. 
 S├Âzc├╝kler!
 siz de benim kadar hasta olun, bay─▒l─▒n 
 g├Âzlerinizi devirerek, yere, 

 ve g├Âzlerimi
 yaral─▒ g├╝zelli─čime dikece─čim 
 bu en iyi yetenek
 en az─▒ndan bir ┼čair i├žin. 
 
 yapma l├╝tfen, b├╝y├╝leme ya da ba┼čar─▒l─▒ olma
 ne ┼čair ama!
 ve suyu ├ža─čl─▒yor 

 ba┼č─▒nda kanl─▒ darbelerle.
 Bir bulutu kucakl─▒yorum, 
 ama onunla y├╝kseldi─čimde 
 ya─čmaya ba┼čl─▒yor. 


3 

 Ne komik! g├Â─čs├╝mde kan var
 evet evet, ta┼č─▒rken tu─člalar─▒
 k─▒rmak i├žin ne komik bir yer!
 ve ┼čimdi ya─čmur ya─č─▒yor tuba a─čac─▒na
 pencere kenar─▒na ├ž─▒kt─▒─č─▒mda
 a┼ča─č─▒daki yollar beni dumanl─▒ ve
 parlak bir ka├ž─▒┼ča s├╝r├╝kl├╝yor tutkuyla
 yapraklar─▒n aras─▒na atl─▒yorum, ye┼čil bir denizmi┼č gibi 


 4 

 Ve ┼čimdi sessizce bekliyorum 
 karakterimin felaketinin 
 yeniden g├╝zel g├Âr├╝nmesini, 
 ve ilgin├ž, ve modern. 

 ┼×ehir gri ve
 kahverengi ve beyaz a─ča├žlarda, 
 kar ve g├Âky├╝z├╝n├╝n kahkahas─▒ 
 azal─▒yor her zaman, daha az ne┼čeli 
 sadece daha koyu de─čil, ya da gri. 

 bu belki en so─čuk g├╝n├╝ olabilir
 y─▒l─▒n, o ne d├╝┼č├╝n├╝yor acaba
 bunun hakk─▒nda? Ya da ben? Ve d├╝┼č├╝n├╝yorsam, 
 belki kendim olabilirim yeniden. 



T├╝rk├žesi: Roman Karavadi










@