Kibele i├žin K─▒yamet ─░lahisi
Bir kayamezar─▒ kitabesinin Hitit├žeÔÇÖden A┼č─▒k Bestami terc├╝mesi 


Ey Kibele sana geldik, kabul et bizi, sana geldik. 
Kapand─▒ arkam─▒zdaki b├╝t├╝n yollar. ┼×imdi senin 
kar┼č─▒nday─▒z. B─▒rak─▒p gitme bizi yine Kibele. Kabul et 
bizi. Elbiseler dikelim sana. Çarıklar getirelim gelin 
terlikleri gibi t├╝yl├╝. Kibele kabul et bizi.

Kibele, b├Âyle memelerini a├ž bize. B─▒rak aks─▒n a─čz─▒m─▒za 
s├╝t├╝n, ruhunun usaresi. Bizi sen yaratt─▒n, sen besle. 
Bir r├╝zg├ór gibi sar bizi, esirge. Kibele a├ž g├Â─čs├╝n├╝ 
ba─čr─▒na bas bizi. Sars bizi, depremler g├Ânder, Kibele, 
y─▒ld─▒zlar ya─čd─▒r ├╝zerimize. Sa─čanak y─▒ld─▒r─▒mlar d├Âk├╝ls├╝n 
tepemize. 

Seni ├Âv├╝yoruz Kibele. Seni ├Âv├╝yoruz sabah. Seni 
├Âv├╝yoruz sabah kalkt─▒─č─▒nda ├Ân├╝nde bir ├Â─č├╝n ├Âvg├╝. Korkma 
diyoruz, bizi yaratt─▒n, korkma bizden k├Ât├╝ oluruz diye. 
Senin kurallar─▒n i┼čler kainatta. Unutturma bize! Korkma 
sa─č elini oynat. Emir ver, e─čilelim ├Ân├╝nde. Secde. Bizi 
g├Ârevlendir ┼čimdi. Vazifeye g├Ânder munis misyoner. 
Kibele bizi iyi insanlar yap. ├ľnc├╝ yap bizi, ak─▒nc─▒! 
Karanl─▒k yollar ├ž─▒kar ├Ân├╝m├╝ze ama ayd─▒nl─▒k olsun 
arkam─▒z. Biz yakla┼čt─▒k├ža uzakla┼čs─▒n sabah. ├ľyle olsun. 
Sen istedi─čin zaman getir sabah─▒ ├Ân├╝m├╝ze. Biz de 
├Â─črenelim kendimizle bu sabah diyelim bizim sabah─▒m─▒z, 
biz hak ettik bunu, biz kazand─▒k elimizle eme─čimizle. 
Kibele bizi inand─▒r buna. Bize ads─▒z Yalva├ž g├Ânder, 
ordu kursun. Bir t─▒ls─▒m ver ona: Beyaz karga beyaz 
karga.

Ey ay kadar g├╝zel anatanr─▒├ža!
Sabaha kadar g├Âz kulak ol akkargaya, karayalva├ža, alt─▒norduya!

Kibele, Kibele bak oldu i┼čte 
Bu sat─▒r ba┼č─▒ senin 
bu sat─▒r senin sat─▒r─▒n sana ait uzak bir yazdan kalma
Serin otlaklarda sad─▒k atl─▒lar kaybolmu┼č burada 
kap─▒ zillerini ├žal─▒yoruz duysunlar diye 
sis ├žanlar─▒ d├Â─č├╝l├╝yor 
Gel g├╝zel atl─▒ / At─▒ kanatl─▒ / Bald─▒ri├ži d├Âvmeli.
Sayac─▒lar─▒n kana kana d├Âvd├╝─č├╝ deri. 
Senin mi o ya┼č deri? O g├Ârkl├╝ saya? Islak k├Âsele?
Sayac─▒lar ├žar─▒k yaps─▒n aya─č─▒na. Mokasen. ├ç─▒raklar─▒ ├Âk├že 
├žaks─▒n. ├ľk├že ├žak kundurac─▒ ├ž─▒ra─č─▒! ├çak─▒ls─▒n ├Âfke 
b├Â─čr├╝m├╝ze, d├Â┼č├╝m├╝ze. 
Pelerin bi├želim, ├Ârt ├╝zerimize ├╝┼č├╝y├╝nce.

Burada yedi ton ─▒┼č─▒k var, hepsi senin! 
Ba┼čaklar on ├╝├ž renk, renklerini sen verdin!
Suya bakar kendimizi g├Âr├╝r├╝z, senin eserin, sen 
g├Âsterirsin!

Kibele, Mezar─▒na bir krall─▒─č─▒n s─▒─čd─▒─č─▒ Kibele!
A┼čk organ─▒yla imparatorluk y─▒kan ece!
Bir ├Ânceki d├╝nya da senindi
Ba┼čtanr─▒├žas─▒n bir sonrakinde de
Ulu Kibele!

Bo┼č be┼čik, alt─▒n y├╝z├╝k, ho┼č bilezik. Bir s├╝rahi nektar, 
bir kase so─čuk erik.

Malabadi K├Âpr├╝s├╝ y─▒k─▒k. 
Yeniden yap─▒lmay─▒ bekler senin i├žin.
Kudret ver bitirelim.
K─▒yamet g├╝n├╝ gibi bayram edelim!
Daha ├žok ac─▒ ver bize, katar katar keder. 
Ama s─▒kma can─▒m─▒z─▒. Yeter.
Kurtar bizi s─▒k─▒nt─▒dan can s─▒k─▒nt─▒s─▒ndan. 
B─▒kt─▒k usand─▒k kendimizden.





@