Solipsistin Kendi Kendine Konumas覺



 Ben? 
 Tek ba覺ma y羹r羹r羹m, 
 H覺zla k覺vr覺l覺r ayaklar覺m覺n alt覺ndaki 
 Gece yar覺s覺 soka覺, 
 G繹zlerim kapand覺覺nda
 R羹ya g繹ren evlerin hepsi yok olur, 
 Kaprisimle  
 Y羹kselir  
 Ay覺n kutsal soan覺 
 at覺lar覺n 羹st羹nden. 

 Ben 
 Uzaa gittiimde 
 K羹癟羹lt羹r羹m evleri 
 Aa癟lar覺 k覺salt覺r覺m; 
 Bak覺覺m覺n tasmas覺 
 Salland覺r覺r o kukla-insanlar覺 
 Nas覺l da al癟ald覺klar覺ndan habersiz 
 G羹lerler, 繹p羹羹rler, sarho olurlar 
 Bilmezler ki g繹z羹m羹 k覺rpsam  
 l羹verirler.  

 Ben 
 Keyfim yerindeyken 
 Veririm otlara yeilini, 
 Parlat覺r覺m g繹羹 maviyle, 
 Alt覺n ba覺lar覺m g羹nee,  
 En souk halimde bile 
 Mutlak g羹癟 bende  
 Renklere g繹zda覺 verip yasaklar覺m
 Bir 癟i癟ein oluunu.  
 
 Ben 
 Bilirim capcanl覺 olduunu  
 Benim yan覺mda, 
 Kabul etmesen de sen kafamdan 癟覺kt覺覺n覺, 
 Tenin ger癟ek olduunu kan覺tlayacak denli  
 Ateli sevdiini s繹ylesen de beni, 
 yle a癟覺k ki 
 Senin t羹m g羹zelliin, t羹m akl覺n can覺m  
 Benden bir hediye. 



T羹rk癟esi: Gonca zmen





@