The New Apocalyptics

The New Apocalyptics ┼čiir grubu, ismini kimi ─░ngiltereli ve ─░sko├žyal─▒ ┼čairlerin 1930ÔÇÖl─▒ y─▒llar─▒n sonunda ├ž─▒kard─▒klar─▒ ├╝├ž antolojiden ilki olan ÔÇśThe New ApocalypseÔÇÖ (1939) den al─▒yor. James Findlay Hendry ve Henry Treece edit├Ârl├╝─č├╝nde ├ž─▒kar─▒lan antolojiyi daha sonralar─▒ ÔÇśThe White HorsemanÔÇÖ (1941) ve ÔÇśCrown and Sickle' (1944) isimli iki antoloji daha izliyor. D├Ânemin politik ger├žekli─čine tepki olarak ortaya ├ž─▒kan ve s├╝rrealizm, ekspresyonizm, romantizm etkisinde olan bu ak─▒m, en ├žok David Herbert LawrenceÔÇÖ─▒n, 1929-30 y─▒llar─▒nda, ├Âlmeden ├Ânceki son g├╝nlerinde yazd─▒─č─▒ ÔÇśApocalypseÔÇÖ isimli eserinden etkilenmi┼čtir. Bu ├╝├ž antolojide Hendry ve TreeceÔÇÖe ek olarak Dylan Thomas, Ian Bancroft, Alex Comfort, Dorian Cooke, John Gallen, Wrey Gardiner, Robert Greacen, Robert Herring, Se├ín Jennett, Maurice Lindsay, Nicholas Moore, Philip O'Connor, Leslie Phillips, Tom Scott, Gervase Stewart, Vernon Watkins, Peter Wells gibi isimler yer al─▒r. Apokaliptik ┼čiir genel bir tan─▒mlamayla, mitsel ve mesihyan ├Âgelerle Avrupa Uygarl─▒─č─▒n─▒n nas─▒l y─▒k─▒ma yazg─▒l─▒ oldu─čunu anlat─▒r. Henry Treece, ÔÇśHow I See ApocalypseÔÇÖ isimli kitab─▒nda Apokaliptik ┼čairin tan─▒m─▒n─▒ ┼č├Âyle yapar: ÔÇśBenim i├žin apokaliptik ┼čair; kaosu, t├╝rb├╝lans─▒, kahkahalar─▒ ve g├Âzya┼člar─▒n─▒, d├╝nyan─▒n d├╝zensizli─čindeki d├╝zenini sezebilen ki┼čidir. Onun ifade tarz─▒, ├žo─ču ki┼činin hen├╝z fark edemedi─či ayr─▒nt─▒lar─▒ veya de─či┼čen b├╝t├╝n├╝n kendisini sezebildi─či i├žin mesihyand─▒r. Bazen s├Âzlerindeki m├╝zik kontrol├╝ ele ge├žirebilir ve ona ba┼čka bir ses yaratmas─▒ i├žin ├Ânc├╝l├╝k edebilir. Bu y├╝zden o, anl─▒k olarak, tanr─▒n─▒n kaftan─▒n─▒n ete─čini ├Âpecektir.ÔÇÖ Bu mesihyan tutum (Walter BenjaminÔÇÖnin ifade tarz─▒n─▒, ├Âzelde tarih tezlerini de bu ba─člamda d├╝┼č├╝nmek m├╝mk├╝n) herhangi bir tanr─▒ya hizmet etmez ve dinsel de─čildir. Mesihli─čin y─▒k─▒c─▒ ve devrimci karakteridir esas olan; tarihin, kolektif bilincin d├Ân├╝┼č├╝m├╝yle ilgilidir. Bu mesihin hizmet etti─či ┼čey tanr─▒ de─čil, egemen anlat─▒n─▒n y─▒k─▒m─▒ ve yeni bir ger├žeklik olana─č─▒d─▒r. ─░ki sava┼č aras─▒nda ortaya ├ž─▒kan bu ak─▒m, ayn─▒ zamanda, ┼čairlerin tarih bilincinin sorumlulu─čunu en az politikac─▒lar kadar ├╝stlenmi┼č olmalar─▒ ve toplumun gelece─či i├žin, hakikati daha iyi g├Ârebilmek ad─▒na yeni y├Ântem aray─▒┼č─▒na girme ├žabalar─▒n─▒n da sonucudur. ├ľrne─čin T.S. Eliot bu aray─▒┼č─▒n─▒, yani kurtulu┼ču, Hristiyanl─▒─č─▒n kefaret sisteminde bulmu┼čtu. Ama bu t├╝rden bir ki┼čisel kurtulu┼č, b├Âylesine bir kaosun hakim oldu─ču bir d├Ânemde ya┼čayan di─čer ┼čairler i├žin yeterli g├Âr├╝nmedi. Ba┼čka bir ├Ârnek ise Wystan Hugh AudenÔÇÖin sava┼č─▒n yaratt─▒─č─▒ kaostan ka├žabilmek ve bir duygusal izalosyon sa─člamak ad─▒na umudu Marksizm ve psikanalatik kuramda bulmas─▒d─▒r. Eliot ve Auden ┼čair olmalar─▒n─▒n yan─▒ s─▒ra ayn─▒ zamanda entelekt├╝el kimli─činde de olduklar─▒ i├žin zamanlar─▒n─▒n b├╝y├╝k bir k─▒sm─▒n─▒ toplum ├╝zerine d├╝┼č├╝nsel ├╝retimle ge├žirdiler ama apokaliptik, yeni romantik ku┼čak entelekt├╝alizmin d├╝nyan─▒n sorunlar─▒na ├žare olabilece─čini d├╝┼č├╝nm├╝yordu. Bu y├╝zden onlar, d├╝nyadaki cehenneme sebep olan duygular─▒ yal─▒tmaktan ziyade, bu duygular─▒ a├ž─▒─ča ├ž─▒karma ve ├╝zerine gitme y├Ântemini se├žtiler.

Kaynak├ža
Jo Ann Baggerly, Henry Treece and The New Apocalypse: A Study of English Neo-Romanticism

@