Epilog 



 Ad覺mlayabilir bu bah癟eyi, zarif癟e 
 Bir k覺z覺n sa癟覺na 繹rt羹l羹 bi癟imde 
 Yeilin ve alt覺n覺n s覺cakl覺覺nda konuk 
 Yine de mermer kalbim hala souk 
 Bu duvarlarla insanlar覺n ge癟tii 
 Alt覺nda bi癟ilmi z羹mr羹t 癟imleri 
 Bana bakan aptal g繹zlerle 
 Ya da duran bu g羹r羹lt羹l羹 vecde.
 Kalbim mermer olmadan 繹nce, esintide 
 Titreyen aa癟lar覺n f覺s覺lt覺yla
 ark覺 s繹ylemesi, sessiz tepe ve ovan覺n 
 Diyar覺 usulca yaan yamurun
 Meyve bah癟eleri g繹sterili pembe aa癟lar覺n 
 Alt覺n benekli binlerce yaban ar覺s覺 taraf覺ndan 
 Kuan覺r souk gri bir 癟at覺yla
 Dev bir ar覺 kovan覺, uzakta.
 Parlak 癟amlar denizin 羹st羹ndeki
 Dalgalar覺n 羹st羹ne 繹rt羹nd羹羹 ipeksi
 Pileli kumsal覺n 羹zerine ve saz
 H覺覺rt覺lar覺 gri kenarlar覺 boyunca
 G繹ky羹z羹ne kar覺 y羹kselen kum tepelerinin 
 D繹n羹p durduu renkli mart覺lar覺n. 
 Ah, t羹m bunlar nas覺l al覺rd覺 beni!
 Mermer zincir hi癟 olmasayd覺.
 Geriye d繹n羹lemez bir bi癟imde akarken y覺llar 
 Kalbim dolu, g繹z羹mde yok yalar.
 Buz gibi oyuk k覺zg覺n g繹zlerim
 Dikili sabit g繹ky羹z羹ne
 Y覺llar覺n ge癟mesine 羹zg羹n olmak yerine 
 zg羹n zincirli bir mahkum olmas覺na
 羹nk羹 mevsimler hep deiir
 Ama kalbim sadece k覺覺n kar覺n覺 bilir.





 Nisan, May覺s, Haziran 1919 


T羹rk癟esi: Roman Karavadi









@